Marsh CFA Enstitüsü tarafından yayımlanan 2026 Küresel Emeklilik Endeksi araştırmasında, dünya nüfusunun yüzde 66’sını temsil eden 55 emeklilik sistemi incelendi. Değerlendirmeye alınan 19 Avrupa ülkesi arasında en düşük puanları alarak son sıraya yerleşen Türkiye; gelir yeterliliği, sürdürülebilirlik ve finansman yapısı alanlarında yetersiz kaldı.
Endeks genelinde 100 üzerinden 85,8 puana ulaşan Hollanda; kapsamlı devlet maaşı, yaygın kurumsal planlar ve yatırım fonlarının etkisiyle dördüncü defa zirvede yer aldı. Sıralamada Hollanda’yı 84,1 puanla Danimarka ve 84 puanla İzlanda takip ederken; Norveç, İsveç, Avustralya, Finlandiya, Singapur ve İsrail de üst basamaklara girdi. Buna karşın İspanya yeterlilikte 83 almasına rağmen sürdürülebilirlikte 33 puanda kaldı; Fransa ise yeterlilikte 85 puan toplamasına karşın sürdürülebilirlikte 49,3 puana geriledi.
Ortalama yaşam beklentisinin artması, azalan doğum oranları ve aktif sigortalıların emeklilere oranındaki düşüş, kamu bütçeleri üzerindeki yükü ağırlaştırıyor. Çalışanların ödediği primlerle mevcut emeklilerin maaşlarının karşılandığı dağıtım esaslı (pay-as-you-go) modellerde bozulan demografi, uzun vadeli mali dengeleri zorluyor.
Araştırmada sistem dengesini korumak için emeklilik yaşının yaşam süresine endekslenmesi ve çalışma hayatında kalmanın özendirilmesi tavsiye ediliyor.
Almanya Merkez Bankası Başkanı Joachim Nagel de 2031 yılı sonrasındaki dönem için emeklilik yaşının yaşam beklentisine bağlanmasının değerlendirilebileceğini ifade etti.
Emeklilik gelirlerinin işveren katkıları, şahsi tasarruflar ve otomatik katılımlı fonlarla desteklenmesi gerektiğine işaret ediliyor. Yapısal dönüşümlerin hayata geçirilmemesi durumunda ise vergi oranlarının artırılması, çalışma sürelerinin uzatılması veya emekli aylıklarında kesintiye gidilmesi ihtimalleri öne çıkıyor.
